بازی، ریاضی، یادگیری: نقش بازی های دیجیتال و غیردیجیتال در تقویت مهارت های ریاضی پایه اول تا سوم ابتدایی

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر استفاده ترکیبی از بازی های آموزشی دیجیتال و غیردیجیتال بر پیشرفت تحصیلی و نگرش دانش آموزان پایه دوم ابتدایی در درس ریاضی بود. پژوهش به روش اقدام پژوهی با رویکرد ترکیبی (کیفی و کمی) و در یک کلاس ۲۸ نفره طی یک نیمسال تحصیلی انجام شد. برای گردآوری داده ها از آزمون محقق ساخته پیشرفت تحصیلی (پیش آزمون و پس آزمون)، پرسشنامه نگرش سنج، مشاهده ساختاریافته و مصاحبه نیمهساختاریافته استفاده گردید. داده های کمی با آزمون t وابسته و داده های کیفی با تحلیل محتوا تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که میانگین نمرات ریاضی دانش آموزان پس از اجرای برنامه بازی محور، افزایش معناداری یافته است (۰/۰۵>p). همچنین، نگرش مثبت به درس ریاضی به طور چشمگیری بهبود و بی علاقگی کاهش یافت. مشاهدات عینی نیز افزایش مشارکت فعال، کاهش اضطراب و تقویت مهارت های ارتباطی و تفکر را تایید کرد. نتیجه گیری کلی حاکی از آن است که تلفیق برنامه ریزی شده بازی در آموزش ریاضی، نه تنها به عنوان یک راهبرد مکمل، بلکه به عنوان یک روش موثر برای ایجاد محیطی پویا، شاد و یادگیرنده در کلاس درس ابتدایی عمل می کند.