راهبردهای نوین پرورشی برای تقویت یادگیری، سلامت روان و تعامل اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی

دوره ابتدایی، زیربنایی ترین مقطع نظام تعلیم و تربیت است که در آن پایه های شخصیت، سلامت روان، نگرش های اجتماعی و هویت اخلاقی دانش آموزان شکل می گیرد. در این میان، فعالیت های پرورشی نقش اساسی در ایجاد تعادل میان آموزش شناختی و رشد عاطفی–اجتماعی ایفا می کنند. معاون پرورشی به عنوان یکی از ارکان اصلی مدیریت تربیتی مدرسه، مسئول طراحی، هدایت و اجرای برنامه هایی است که زمینه ساز سلامت روان، افزایش تعامل اجتماعی و ارتقای انگیزه یادگیری دانش آموزان می شود. پژوهش حاضر با هدف تبیین راهبردهای نوین پرورشی برای ایجاد محیط آموزشی مثبت و حمایت گر در مدارس ابتدایی انجام شده است. این پژوهش به روش توصیفی–تحلیلی و با استفاده از منابع علمی و پژوهش های داخلی صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که توجه آگاهانه به نیازهای عاطفی، اجتماعی و روانی دانش آموزان، از طریق برنامه های پرورشی هدفمند، می تواند نقش موثری در کاهش آسیب های رفتاری، افزایش احساس تعلق به مدرسه و بهبود فرایند یادگیری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

معاون پرورشی ، فعالیت های پرورشی ، سلامت روان ، تعامل اجتماعی ، محیط تربیتی مثبت