فناوری در خدمت آموزش، تاثیر ابزارها و پلتفرم های نوین آموزشی بر فرایند یاددهی-یادگیری

این پژوهش به بررسی نقش تحول آفرین فناوری های نوین در نظام آموزشی، با تمرکز بر توازن میان فرصت های شگرف و چالش های ساختاری و فرهنگی پیش رو پرداخته است. با مرور مبانی نظری و تحلیل روند پیاده سازی ابزارهای دیجیتال، مقاله سه محور اصلی تاثیر فناوری را واکاوی می کند: نخست، فرصت های ایجاد شده شامل شخصی سازی یادگیری، ارتقاء تعامل و توسعه مهارت های فناورانه؛ دوم، چالش های جدی نظیر شکاف دیجیتال، ضعف سواد فناورانه معلمان، و خطر سطحی شدن دانش؛ و سوم، راهکارهای اجرایی برای غلبه بر این موانع.یافته ها نشان می دهد که موفقیت در این مسیر مستلزم خروج از رویکردهای جزیره ای و تدوین سیاست های کلان پایدار است. نتایج بر اهمیت حیاتی سرمایه گذاری عادلانه بر زیرساخت های مناطق محروم و بازنگری اساسی در دوره های آموزش حین خدمت معلمان تاکید دارد. نتیجه گیری اصلی مقاله این است که فناوری تنها زمانی به توسعه ی آموزشی منجر می شود که به عنوان ابزاری مکمل و تقویت کننده روش های تدریس انسانی و نه جایگزین آن، و با محوریت سواد عمیق دیجیتال به کار گرفته شود. این پژوهش در نهایت مجموعه ای از راهبردهای اجرایی متوازن را برای سیاست گذاران، مدیران و معلمان جهت دستیابی به یک محیط یادگیری فناورانه اثربخش و عادلانه پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

فناوری ، آموزش ، یادگیری ، کلاس ، شکاف دیجیتال