تکنیکهای بعد از تدریس

در فعالیتهای آموزشی ضمن تدریس معلم با روشهای و امکانات موجود شرایط تغییر رفتار دانش آموزان را فراهم میکند.شاگردان در فرایند آموزش فعالیتهای مختلفی را انجام میدهندوشرایط متعددی را تجربه میکنند.اگر فعالیتهای آموزشی در این حد محدود وختم گردد مشخص نخواهد شد که آیا شرایط ایجاد شده مطلوب بوده است یا نه؟ برای کسب چنین اطلاعاتی ارزشیابی مستمر از فرایند تدریس _ یادگیری امری ضروری به نظر می رسد نحوه ارزشیابی باید بر اساس نوع هدف شرایط و فعالیتهای انجام شده تعیین گردد. اما در بسیاری از نظامهای آموزشی ناسالم نحوه ارزشیابی هدفها و به ویژه فعالیتهای آموزشی را تحت تاثیر قرار میدهد در چنین نظامی معلمان و مربیان بجای ایجاد شرایط مطلوب آموزشی و انجام فعالیت و تجارب متناسب با هدف تمام تلاش خود را برای موفقیت در امتحان و ارزشیابی متمرکز می کنند و با انجام تمرینهای بی معنا و طاقت فرسا موفقیت شاگردان را در جریان ارزشیابی دنبال می کنند و در نتیجه ارزشیابی که باید ملاک رسیدن یا عدم رسیدن به هدفهای آموزشی باشد جای هدفهای آموزشی را میگیرد. مسلم است که ارزشیابی در هیچ موقعیتی نباید به عنوان هدف مطرح گردد و فرایند آموزش را تحت تاثیر قرار دهد اما در هیچ شرایطی نیز نباید ارزشیابی از فرایند آموزش را به تعویق انداخت .بکارگیری ارزشیابی صحیح در فرایند آموزش یکی از مهمترین فعالیتهای معلمان است.

کلیدواژه ها:

مهارت ، تدریس ، کسب