نقش سبک های حل مساله در پیش بینی قلدری و قربانی شدن دانش آموزان مقطع ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش سبک های حل مساله در پیش بینی قلدری و قربانی شدن دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر دهدشت بوده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع مقطع ابتدایی شهر دهدشت می باشد، که در سال تحصیلی ۱۴۰۳- ۱۴۰۴مشغول به تحصیل هستند. نمونه آماری با استفاده از روش در دسترس و با استفاده از جدول کرجسی- مورگان ۳۴۰ نفر انتخاب گردید. برای جمع آوری داده ها پرسشنامه قلدری اولوئوس (۱۹۹۶) و پرسشنامه سبک های حل مساله کسیدی و لانگ(۱۹۹۶) استفاده شده است. داده ها به دو روش توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. در بررسی توصیفی داده ها از فراوانی، درصد ، میانگین استفاده شده است. برای بررسی سوالات پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار آماری ۲۶SPSS استفاده شده است. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد رابطه بین سبک های حل مساله با قلدری دانش آموزان مقطع ابتدایی مثبت و معنادار است. همچنین نتایج اجرای رگرسیون نشان داد که مولفه های سبک های حل مساله به صورت همزمان توان تبیین و پیش بینی قلدری دانش آموزان را دارند و از میان مولفه های سبک های حل مساله ، بعد سبک اجتناب سهم بیشتری در پیش بینی قلدری دانش آموزان مقطع مقطع ابتدایی شهر دهدشت دارد.