ضرورت و اهمیت درس سلامت و تربیت بدنی در مدارس

مفهوم تربیت و ارتباط آن با تربیت بدنی تربیت در مفهوم عام با تربیت بدنی در ارتباط است و به عبارتی از ترکیب تربیت ذهنی و جسمی، تربیت عمومی حاصل میشود. اگر در تربیت عمومی سعی بر آنست که انسان به کمال سوق داده شود، این هدف با کنار نهادن تربیت جسم که لازمه تکوین شخصیت انسانی است عملی نمیشود. تربیت در مفهوم محض خود در باروری استعدادهای فردی که او را در طول زندگی یاری میکند، لازم است که تربیت بدنی را نیز دربر گیرد. اگرچه لازمه حرکت هر فرد در ابعاد فیزیکی و روحی صحت جسمی اوست و این امر لازمه هر دو حرکت است. کودک اولین فعالیت خود را در قالب بازی آغاز میکند. بازیها موجب آمادگی جسمی و روحی او را فراهم میسازد، زیرا او با قرار گرفتن در مقابل مشکلات ناشی از بازی، مکانیسم دفاعی را در مقابله با مشکلات بدست می آورد. ورزشهای سنگین نیز موجبات آمادگی مقابله با مصائب را در ورزشکار فراهم میکند. اراده او را قوی میکند، تحمل ورزشکار را در مقابل نارسائیهای روزگار تقویت میکند. بدین گونه تن آدمی به همراه روح او تواما تربیت میشود، در نتیجه جسم قوی می شود و روح صیقل می یابد، بدین سان جایگاه تربیت جسمانی در تربیت عمومی به وضوح روشن میشود. ایجاد فرصت رشد تربیت بدنی صحیح، انسانهایی عاری از تزلزل، ولی محکم در برابر نارسائیها و گرفتاریها تربیت میکند. تربیتی که ضمن مبادرت به تقویت تن، بعد انسانی آن را نیز با تحکیم روابط انسانی، اشاعه ارزشهای معنوی، ایحاد حس مشارکت در شئون اجتماعی، آگاه ساختن انسانها به حق و حقیقت که زیر بنای زندگی بشری است ، موجب میشود. ملاحظه میشود که تربیت بدنی، جزئی از تربیت عمومی است و تحقق هدفهای تربیت عمومی، نمیتواند با اهمال در تحقق هدفهای تربیت بدنی حاصل شود. زیرا تربیت بدنی با تربیت در مفهوم کلی دارای ارتباط دائمی است.