یادگیری کودک محور در آموزش ابتدایی: رویکردها و پیامدها

چکیدهیادگیری کودک محور به عنوان پارادایمی اساسی در آموزش ابتدایی، بر انتقال کانون توجه از معلم و محتوای درسی به نیازها، علایق، تجربیات و سبک یادگیری منحصربه فرد هر کودک تاکید دارد. در این رویکرد، دانش آموز نه دریافت کننده منفعل اطلاعات، بلکه کنشگر و سازنده فعال دانش خویش در نظر گرفته می شود. کلاس درس از فضایی یکسان ساز و قالبی، به محیطی انعطاف پذیر، غنی از محرک و پاسخگو به تفاوت های فردی تبدیل می گردد. نقش معلم از ارائه دهنده مطلق به تسهیل گر، راهنما و هم یار فرآیند یادگیری تغییر می یابد. این نگرش، ریشه در دیدگاه های ساختارگرایی داشته و هدف نهایی آن، پرورش کودکانی خلاق، مستقل، پرسشگر و عاشق یادگیری مادام العمر است.پیامدهای به کارگیری این رویکرد چندبعدی و عمیق می باشد. در بعد شناختی، درگیری فعال و معنادار کودک با محتوا، منجر به درک عمیق تر، نگهداری بهتر اطلاعات و توانایی کاربرد دانش در موقعیت های جدید می گردد. در بعد عاطفی-اجتماعی، با تقویت حس استقلال، کفایت و مالکیت بر فرآیند یادگیری، انگیزه درونی، اعتمادبه نفس و احساس مثبت به مدرسه به طور قابل ملاحظه ای افزایش می یابد. همچنین، فرصت های مستمر برای کار گروهی، گفت وگو و حل مسئله، مهارت های ارتباطی، همکاری و تفکر نقاد را پرورش می دهد. در مجموع، یادگیری کودک محور نه تنها بر بهبود شاخص های تحصیلی تاثیرگذار است، بلکه به رشد همه جانبه و متوازن شخصیت کودک در دوره حساس ابتدایی منجر می شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی یادگیری کودک محور ، آموزش ابتدایی ، رویکرد ، پیامد