تاثیر آموزش هوشمند و استفاده از فناوری های نوین در کاهش شکاف آموزشی شاگردان مناطق روستایی

ورود به عصر اطلاعات و جامعه دانش بنیان، ضرورت بهره گیری از فناوری های نوین در نظام آموزشی را دوچندان کرده است. با این حال، مدارس روستایی در ایران به دلیل محدودیت های زیرساختی و دوری از مراکز شهری، همواره در معرض خطر انزوا و «شکاف دیجیتال» بوده اند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش هوشمند و استفاده از فناوری های نوین بر کاهش شکاف آموزشی و بهبود وضعیت تحصیلی دانش آموزان در مدرسه ابتدایی روستایی شهید نادر طاهری انجام شد. روش پژوهش توصیفی-پیمایشی با طرح شبه تجربی تک گروهی بود و جامعه آماری آن شامل تمامی ۱۸۸ دانش آموز مشغول به تحصیل در این مدرسه بود که به روش سرشماری کل انتخاب شدند. داده ها از طریق بررسی سوابق تحصیلی (نمرات و آمار قبولی در دو نوبت قبل و بعد از هوشمندسازی) و مصاحبه با معلمان گردآوری شدند. یافته های کمی نشان داد که پس از تجهیز کلاس ها به پروژکتور و استفاده از محتوای چندرسانه ای، میانگین نمرات دروس اصلی و میزان قبولی دانش آموزان به طور معناداری افزایش یافته است. همچنین تحلیل یافته های کیفی حاکی از آن بود که حضور فناوری در کلاس درس، منجر به افزایش تمرکز، درک عمیق تر مفاهیم انتزاعی و مشارکت فعال دانش آموزان شده است. نتایج این پژوهش با یافته های بین المللی و داخلی همسو بوده و نشان می دهد که حتی با امکانات اولیه مانند پروژکتور، می توان کیفیت آموزش در مناطق روستایی را ارتقا داد. بنابراین، هوشمندسازی مدارس روستایی به عنوان یک ضرورت اجتناب ناپذیر و راهکاری کارآمد برای تحقق عدالت آموزشی و جبران عقب ماندگی تحصیلی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش هوشمند ، شکاف آموزشی ، مدارس روستایی ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، عدالت آموزشی