نقش بازی های نقش آفرینی در پرورش مهارت های اجتماعی دانش آموزان

بازی های نقش آفرینی به عنوان یکی از روش های فعال آموزشی و تربیتی، توانایی منحصر به فردی در تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارند. این بازی ها به دانش آموزان اجازه می دهند تا در محیطی امن و شبیه سازی شده، نقش ها و موقعیت های مختلف را تجربه کرده و مهارت هایی مانند همکاری، همدلی، حل مسئله و مدیریت تعارض را تمرین کنند. پژوهش های اخیر نشان می دهند که بازی های نقش آفرینی باعث افزایش اعتماد به نفس، تعامل موثر با هم سالان و بهبود رفتارهای گروهی در محیط مدرسه می شوند. علاوه بر این، این نوع فعالیت ها می توانند انگیزه یادگیری را افزایش داده و فرآیندهای شناختی و هیجانی دانش آموزان را در جهت رشد اجتماعی تقویت کنند. با توجه به اهمیت مهارت های اجتماعی در زندگی فردی و آینده شغلی دانش آموزان، بررسی و بهره گیری از بازی های نقش آفرینی به عنوان ابزاری موثر در آموزش و پرورش از ضرورت ویژه ای برخوردار است. مقاله حاضر با روش مروری کتابخانه ای به بررسی اثرات بازی های نقش آفرینی بر پرورش مهارت های اجتماعی پرداخته و چارچوب علمی و نتایج پژوهش های داخلی مرتبط را تحلیل می کند تا راهکارهایی عملی برای معلمان و مربیان ارائه نماید.

کلیدواژه ها:

بازی نقش آفرینی ، مهارت های اجتماعی ، تعامل کلاسی ، آموزش فعال