چگونه می توانیم با استفاده از «روش داستان گویی تعاملی»، مهارت های خواندن و درک مطلب دانش آموزان پایه دوم را در درس فارسی ارتقا دهیم؟

زبان فارسی به عنوان زبان مادری و هویت بخش فرهنگی ما، نقشی بی بدیل در نظام آموزشی کشور دارد. در دوره ابتدایی، به ویژه در پایه دوم، یادگیری خواندن و درک مطلب، سنگ بنای تمام یادگیری های آینده دانش آموزان محسوب می شود. اگر دانش آموز در این مقطع مهارت خواندن روان و درست را کسب نکند، در سایر دروس حتی ریاضی و علوم نیز دچار مشکل خواهد شد. با این حال، تجربه تدریس ما نشان می دهد که روش های سنتی و خشک تدریس فارسی، که اغلب مبتنی بر تکرار مکانیکی کلمات و خواندن کتاب درسی توسط معلم است، گاهی دانش آموزان را خسته می کند و باعث کاهش انگیزه و مشارکت آن ها در کلاس می شود.ما، فایضه رست و آذر رست، معلمان پایه دوم در شهر بجنورد، در کلاس های خود با چالشی مشابه مواجه بودیم. بسیاری از دانش آموزان ما توانایی تلفیص حروف را داشتند، اما در خواندن جملات طولانی و درک معنی آن ها دچار مشکل بودند. لحن خواندن آن ها مکانیکی و بدون احساس بود و هنگام پرسش درباره متن، پاسخ درستی نمی دادند. این وضعیت نشان می داد که «خواندن» برای آن ها تبدیل به یک فرآیند بی معنا شده است. بر اساس اسناد تحول بنیادین که بر «شاداب سازی محیط یادگیری» و «فعال بودن دانش آموز» تاکید دارد، تصمیم گرفتیم با انجام یک درس پژوهی، روش تدریس خود را تغییر دهیم.