بررسی رویکرد تربیت دینی بر آموزش کودکان

تربیت دینی به منزله ی یکی از مهمترین انواع و بلکه بهترین نوع تربیت، در برگیرنده ی همه ی انواع دیگر تربیت نیز است. با توجه به مجموع تعاریف به عمل آمده از تربیت اسلامی می توان اینگونه استنباط کرد که تربیت اسلامی شکوفاسازی و به فعلیت رساندن جمیع استعدادها در جنبه های گوناگون شخصیتی یعنی ابعاد جسمانی، عقلانی، اجتماعی، عاطفی، اخلاقی است. هدف اصلی پژوهش حاضر تبیین دیدگاه های مختلف فیلسوفان مسلمان نسبت به آموزش عقلانی و فلسفی به کودکان، در راستای تربیتی دینی بایسته می باشد. بنابر رویکرد تربیت دینی مبتنی بر عقلانیت به دو شکل همگانی و نخبه پرور از یکدیگر متمایز هستند. بدین منظور با استفاده از روش کتابخانه ای، داده های مرتبط با موضوع گردآوری شده و ضمن بررسی داده ها، مفهوم تربیت و تربیت دینی و مبانی تربیتی و ضرورت اهداف تعلیم و تربیت از دیدگاه های فلاسفه ، ابعاد و روش های تربیت دینی مورد بررسی قرارگرفته تا از رهگذر آن بتوان راهبردها و راهکارهای عملی در تربیت دینی و اسلامی را استنباط و در پایان نیز نتیجه گیری کلی بیان می گردد.