پرورش توانایی نوشتاری و تفکر خلاق از طریق آموزش فارسی مبتنی بر خلاقیت

آموزش زبان فارسی همواره از اهمیت بالایی در توسعه مهارت های ارتباطی، تفکر انتقادی و خلاقیت دانش آموزان برخوردار بوده است. با این حال، شیوه های سنتی غالبا بر یادگیری حفظی و پاسخ دهی مکانیکی تمرکز دارند و فرصت بروز خلاقیت و تحلیل عمیق متون را محدود می کنند. مقاله حاضر به بررسی رویکرد خلاق محور در آموزش فارسی پرداخته و تاثیر آن بر توانایی دانش آموزان در درک متن و تولید نوشتار موثر را تحلیل می کند. در این روش، فعالیت های آموزشی شامل تمرین های نوشتاری آزاد، تحلیل متون ادبی و غیرادبی، پروژه های گروهی و بازخورد مستمر است که دانش آموزان را درگیر فرآیند فعال یادگیری می کند. یافته ها نشان می دهد آموزش خلاق محور باعث افزایش مهارت های تفکر انتقادی، توانایی سازماندهی ایده ها، خلاقیت نوشتاری و علاقه مندی دانش آموزان به یادگیری می شود. همچنین، تعاملات گروهی و بازخوردهای هم کلاسی ها موجب ارتقای اعتماد به نفس و مهارت های اجتماعی آنان می گردد. بنابراین، ادغام روش های خلاق محور در آموزش زبان فارسی می تواند زمینه ساز پرورش نویسندگان و اندیشمندان خلاق در آینده باشد (فرجی، ۱۳۹۸).