یادگیری در وضعیت دیجیتال: دگرگونی تجربه آموزشی و رفتارهای یادگیرندگان مدرسه ای

نفوذ گسترده فناوری های دیجیتال در زندگی روزمره، تجربه یادگیری دانش آموزان را از الگوهای خطی و معلم محور به سوی اشکال سیال، تعاملی و شبکه ای سوق داده است. این دگرگونی، نه تنها شیوه های یادگیری، بلکه کنش ها و الگوهای رفتاری دانش آموزان در محیط های آموزشی را نیز تحت تاثیر قرار داده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین دگرگونی تجربه آموزشی در وضعیت دیجیتال و بررسی پیامدهای آن بر یادگیری و رفتارهای دانش آموزان انجام شده است.پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای صورت گرفته و به تحلیل دیدگاه های نظری مرتبط با یادگیری در محیط های دیجیتال و نتایج پژوهش های تجربی در این حوزه می پردازد. یافته ها نشان می دهد که محیط های دیجیتال با فراهم سازی امکان دسترسی گسترده به اطلاعات، تعامل مداوم و یادگیری چندرسانه ای، به تقویت یادگیری خودراهبر و مشارکت فعال دانش آموزان کمک می کنند. در عین حال، تغییر در الگوهای توجه، سرعت پردازش اطلاعات و شکل گیری رفتارهای وابسته به فضای مجازی، چالش هایی مانند کاهش تمرکز پایدار و سطحی شدن یادگیری را نیز به همراه دارد.نتایج پژوهش نشان می دهد که بهره گیری موثر از ظرفیت های دیجیتال در آموزش مستلزم بازنگری در نقش معلم، طراحی فعالیت های یادگیری هدفمند و هدایت آگاهانه رفتارهای دانش آموزان در فضای دیجیتال است تا تعادلی میان فرصت ها و پیامدهای این زیست جهان نوپدید برقرار شود.