از کلاس سنتی تا زیست بوم یادگیری هوشمند: واکاوی تحول کیفیت یادگیری و کنش تحصیلی دانش آموزان

گسترش فناوری های آموزشی نوین، مرزهای کلاس درس سنتی را درنوردیده و آموزش مدرسه ای را به سوی شکل گیری زیست بوم های یادگیری هوشمند سوق داده است؛ زیست بوم هایی که در آن ها یادگیری به فرایندی پویا، تعاملی و یادگیرنده محور تبدیل می شود. هدف پژوهش حاضر، واکاوی نقش فناوری های آموزشی نوین در ارتقای کیفیت یادگیری و بازتعریف کنش و درگیری تحصیلی دانش آموزان در محیط های آموزشی معاصر است.این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و تحلیل پژوهش های انجام شده در حوزه فناوری آموزشی انجام شده است. نتایج نشان می دهد که به کارگیری ابزارهایی نظیر سامانه های یادگیری هوشمند، محتوای دیجیتال تعاملی، کلاس های مجازی و فناوری های مبتنی بر داده، می تواند به تعمیق یادگیری مفهومی، افزایش خودتنظیمی یادگیرندگان و گسترش تعاملات آموزشی منجر شود. همچنین فناوری های نوین با ایجاد فرصت مشارکت فعال، بازخورد مستمر و تنوع در مسیرهای یادگیری، نقش تعیین کننده ای در افزایش درگیری تحصیلی دانش آموزان ایفا می کنند.یافته ها حاکی از آن است که تحقق اثرگذاری واقعی فناوری های آموزشی، مستلزم عبور از نگاه ابزاری به فناوری و حرکت به سوی طراحی آگاهانه زیست بوم های یادگیری است؛ زیست بوم هایی که در آن نقش معلم از انتقال دهنده محتوا به طراح و تسهیل گر یادگیری تغییر می یابد. چنین رویکردی می تواند زمینه ساز ارتقای پایدار کیفیت یادگیری و مشارکت تحصیلی دانش آموزان در نظام های آموزشی معاصر باشد.