الگوی هیجانی اجتماعی موثر بر سازگاری دانش آموزان در محیط های آموزشی

سازگاری اجتماعی در دوران مدرسه یکی از پایه های اساسی شکل گیری شخصیت سالم، روابط پایدار و عملکرد تحصیلی موفق به شمار می آید. دانش آموزان در فضای آموزشی روزانه با موقعیت های هیجانی گوناگون و تعاملات بین فردی متعددی روبه رو هستند که نحوه مدیریت آن ها نقش تعیین کننده ای در میزان پذیرش اجتماعی و تعادل رفتاری آنان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش شایستگی های هیجانی اجتماعی از جمله تنظیم هیجان، مهارت حل تعارض، همدلی و ارتباط موثر در پیش بینی سازگاری اجتماعی دانش آموزان انجام شد. این مطالعه با رویکرد توصیفی همبستگی و تحلیل روابط میان متغیرها صورت گرفت. نتایج نشان داد افزایش توانایی در کنترل هیجانات منفی و تقویت تعاملات مثبت با همسالان به طور معناداری با سطوح بالاتر سازگاری اجتماعی همراه است. همچنین ضعف در مهارت های هیجانی با بروز رفتارهای ناسازگارانه، انزوای اجتماعی و افت کیفیت روابط کلاسی ارتباط مستقیم داشت. یافته ها حاکی از آن است که مدارس می توانند با اجرای برنامه های آموزش مهارت های هیجانی اجتماعی، زمینه رشد تعاملات سالم و کاهش مشکلات رفتاری را فراهم سازند. در نهایت، توجه نظام مند به پرورش توانمندی های هیجانی دانش آموزان می تواند به عنوان یکی از راهبردهای کلیدی در ارتقای سازگاری اجتماعی و سلامت روان نسل آینده مورد استفاده قرار گیرد