بررسی روش های خلاقانه تدریس علوم پایه در مدارس ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی روش های خلاقانه تدریس علوم پایه در مدارس ابتدایی شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شده است. آموزش علوم پایه در دوره ابتدایی نقش مهمی در شکل گیری نگرش علمی، تقویت تفکر خلاق و پرورش مهارت های حل مسئله دانش آموزان دارد، اما استفاده گسترده از روش های سنتی و حافظه محور موجب کاهش انگیزش و یادگیری سطحی در این درس شده است. این پژوهش با رویکرد ترکیبی (کمی–کیفی) انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان مدارس ابتدایی شهر کرمانشاه بود که نمونه ای از آنان به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه محقق ساخته، مصاحبه نیمه ساختارمند با معلمان و مشاهده کلاس های درس علوم بود. داده های کمی با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی و داده های کیفی از طریق تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که به کارگیری روش های خلاقانه تدریس مانند یادگیری مبتنی بر کاوش، آموزش مبتنی بر پروژه، فعالیت های عملی و بازی های آموزشی، تاثیر معناداری بر افزایش یادگیری مفهومی، انگیزش تحصیلی و مشارکت فعال دانش آموزان دارد. همچنین نتایج مصاحبه ها بیانگر آن بود که اگرچه معلمان نگرش مثبتی نسبت به روش های خلاقانه دارند، اما موانعی همچون کمبود امکانات، محدودیت زمان و تراکم بالای کلاس ها، اجرای موثر این روش ها را با چالش مواجه کرده است. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت توجه جدی به آموزش خلاقانه علوم پایه، توانمندسازی معلمان و فراهم سازی شرایط مناسب آموزشی در مدارس ابتدایی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

روش های خلاقانه تدریس ، علوم پایه ، مدارس ابتدایی ، یادگیری فعال ، انگیزش تحصیلی