معلم انسانی در عصر هوش مصنوعی؛ چه چیزی غیرقابل جایگزینی است؟

عصر حاضر با ظهور شتابان هوش مصنوعی (AI) چالش ها و فرصت های بی سابقه ای را پیش روی نظام های آموزشی قرار داده است. این فناوری نوین، قابلیت های چشمگیری در شخصی سازی یادگیری، ارزیابی خودکار و دسترسی به اطلاعات دارد که می تواند کارایی آموزش را به شکل بنیادین دگرگون سازد. با این حال، این تحولات، نگرانی هایی جدی در مورد آینده نقش سنتی معلم انسانی ایجاد کرده است. این مقاله علمی-تحلیلی با هدف بررسی عمیق ابعاد غیرقابل جایگزینی معلم در تعامل با هوش مصنوعی شکل گرفته است. ساختار نظری مقاله بر تلفیق چارچوب های انسان گرایی آموزشی با درک محدودیت های ذاتی الگوریتم های شناختی استوار است. تحلیل نشان می دهد که در حالی که AI می تواند به عنوان یک دستیار قدرتمند برای مدیریت فرآیندهای تکراری و مبتنی بر داده عمل کند، هسته اصلی رسالت تربیتی – شامل برقراری ارتباط عاطفی و اخلاقی، قضاوت های پیچیده موقعیت سنجی، معنا بخشی وجودی، هویت بخشی، و تضمین عدالت فرهنگی – همچنان نیازمند حضور و کنشگری معلم انسانی است. نتیجه گیری حاکی از آن است که آینده آموزش در گرو بازتعریف نقش معلم از 'انتقال دهنده دانش' به 'تسهیل گر رشد جامع انسانی' است؛ نقشی که در آن، هوش مصنوعی ابزاری توانمندساز خواهد بود نه جایگزینی برای جوهر انسانی آموزش.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش ، معلم انسانی ، غیرقابل جایگزینی ، تربیت اخلاقی ، قضاوت تربیتی ، انسان گرایی.