معلم خلاق در نظام آموزشی استانداردمحور؛ امکان یا تناقض؟

در طلیعه قرن بیست و یکم، حرفه معلمی در تقاطعی حساس از تحولات شگرف فناورانه و دگرگونی های عمیق اجتماعی قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی چشم انداز آینده این حرفه، به بررسی تاثیرات متقابل هوش مصنوعی، یادگیری ماشین و کلان داده ها از یک سو، و تغییرات نسل های جدید دانش آموزان، بحران های هویت و شکاف های طبقاتی از سوی دیگر می پردازد. استدلال اصلی مقاله این است که نقش معلم از «منبع انحصاری دانش» به «تسهیل گر خردمند» و «طراح تجربه های یادگیری» تغییر ماهیت خواهد داد. این گذار نیازمند بازنگری اساسی در برنامه های تربیت معلم، تاکید بر شایستگی های عاطفی-اجتماعی و پذیرش فناوری به عنوان یک شریک آموزشی و نه جایگزین معلم است. یافته ها نشان می دهد که با وجود نفوذ فناوری، عنصر انسانی و ارتباط همدلانه همچنان قلب تپنده آموزش باقی خواهد ماند، اما معلمان برای بقا در این اکوسیستم جدید نیازمند سواد دیجیتال پیشرفته و تاب آوری روانی بالایی هستند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آینده پژوهی آموزش ، هوش مصنوعی در تدریس ، تحولات اجتماعی ، نسل آلفا ، شایستگی های حرفه ای معلم ، یادگیری ترکیبی.