بررسی نقش میانجی گر انعطاف پذیری روانشناختی در رابطه بین ویژگی های شخصیتی و فرسودگی شغلی معلمان دوره ابتدایی

فرسودگی شغلی معلمان یکی از چالش های مهم نظام آموزشی است که می تواند پیامدهای منفی متعددی بر کیفیت آموزش، سلامت روان معلمان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان داشته باشد. پژوهش های اخیر نشان داده اند که ویژگی های شخصیتی و عوامل روانشناختی نقش مهمی در بروز یا کاهش فرسودگی شغلی ایفا می کنند. از جمله این عوامل، انعطاف پذیری روانشناختی به عنوان یک متغیر محافظتی مورد توجه قرار گرفته است. هدف مقاله حاضر، بررسی نقش میانجی گر انعطاف پذیری روانشناختی در رابطه بین ویژگی های شخصیتی و فرسودگی شغلی معلمان دوره ابتدایی به روش توصیفی است. در این مقاله، ضمن تبیین مفاهیم نظری مرتبط، ارتباط میان متغیرها و جایگاه انعطاف پذیری روانشناختی به عنوان یک سازوکار تعدیل کننده و میانجی تحلیل می شود. نتایج بررسی ها نشان می دهد که انعطاف پذیری روانشناختی می تواند اثر ویژگی های شخصیتی منفی را بر فرسودگی شغلی کاهش داده و نقش مهمی در ارتقای سلامت روان معلمان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری روانشناختی ، ویژگی های شخصیتی ، فرسودگی شغلی ، معلمان دوره ابتدایی ، روش توصیفی