بررسی اثر هوش مصنوعی بر شیوه های تدریس و تعاملات میان آموزگار و دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر هوش مصنوعی بر شیوه های تدریس و تعاملات میان آموزگار و دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. هدف اصلی این مطالعه شناسایی نقش ابزارها و فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در بهبود کیفیت تدریس، ارتقای انگیزه و یادگیری دانش آموزان و افزایش تعامل مثبت میان آموزگار و دانش آموزان می باشد. با توجه به گسترش روزافزون فناوری های هوش مصنوعی در آموزش و نیاز به فهم علمی و کاربردی آن در مدارس ابتدایی، این پژوهش تلاش کرده است با مروری نظام مند بر مطالعات داخلی و خارجی، اثرات مثبت و محدودیت های کاربرد این فناوری را تحلیل نماید.روش پژوهش، مرور سیستماتیک مطالعات پیشین در حوزه هوش مصنوعی و آموزش دوره ابتدایی است. در این روش، پژوهش های مرتبط با تاثیر ابزارهای هوش مصنوعی بر روش های تدریس، تعاملات کلاسی، انگیزه دانش آموزان و کیفیت یادگیری جمع آوری، تحلیل و مقایسه شده است. مطالعات منتخب شامل تحقیقات انجام شده در مدارس ابتدایی و مقالات علمی منتشرشده در بازه ده سال گذشته بوده است تا تصویری جامع از وضعیت فعلی و روند توسعه هوش مصنوعی در آموزش ابتدایی ارائه گردد. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از هوش مصنوعی در کلاس های ابتدایی، تاثیر قابل توجهی بر شیوه های تدریس و تعاملات میان آموزگار و دانش آموزان دارد. ابزارهای هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی باعث شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد فوری، افزایش مشارکت فعال دانش آموزان و کاهش بار کاری آموزگار می شوند. همچنین، این فناوری ها موجب ارتقای مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله در دانش آموزان و تقویت انگیزه آنان برای یادگیری شده اند. از سوی دیگر، یافته ها نشان می دهند که چالش هایی مانند نیاز به مهارت های دیجیتال آموزگاران، محدودیت های زیرساختی و ضرورت طراحی محتوای آموزشی سازگار با هوش مصنوعی می تواند مانع بهره برداری کامل از این فناوری ها شود.نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که هوش مصنوعی می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت تدریس و تعاملات کلاسی در مدارس ابتدایی ایفا کند، مشروط بر آنکه آموزگاران آموزش های لازم را دیده و با ابزارهای هوشمند آشنا باشند. استفاده هوشمندانه و هدفمند از فناوری های هوش مصنوعی، ضمن افزایش مشارکت و تعامل دانش آموزان، به بهبود فرآیند یادگیری و کاهش مشکلات آموزشی کمک می کند. بنابراین، پیشنهاد می شود که مدارس و سیاستگذاران آموزشی برنامه های آموزشی ویژه ای برای توانمندسازی آموزگاران در استفاده از هوش مصنوعی ارائه دهند و زیرساخت های مناسب برای اجرای برنامه های هوشمند آموزشی فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شیوه های تدریس ، تعاملات آموزگار–دانش آموز ، آموزش ابتدایی ، فناوری آموزشی