تحلیل تطبیقی تاثیر آموزش های تلفیقی (علوم اجتماعی-فیزیک-فیزیولوژی ورزشی) بر نگرش به علوم تجربی و مشارکت اجتماعی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه

پژوهش حاضر با هدف تحلیل تطبیقی تاثیر طراحی و اجرای یک برنامه آموزش تلفیقی مبتنی بر سه حوزه دانشی علوم اجتماعی، فیزیک و فیزیولوژی ورزشی بر نگرش به علوم تجربی و میل به مشارکت اجتماعی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه انجام شد. این مطالعه با این پیش فرض صورت گرفت که رویکردهای تلفیقی میان رشته ای می توانند شکاف بین علوم انسانی و تجربی را کاهش داده و درک کاربردهای اجتماعی علوم پایه را افزایش دهند. روش تحقیق از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر پایه یازدهم رشته علوم تجربی در شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آنان ۶۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه نگرش نسبت به علم و پرسشنامه مشارکت اجتماعی بود که روایی و پایایی آن ها تایید شد. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه تحت آموزش های تلفیقی مبتنی بر پروژه (با محوریت موضوعاتی مانند «فیزیک حرکت در ورزش و تاثیر آن بر ساختارهای اجتماعی باشگاه ها») قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل آموزش سنتی دریافت کردند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها نشان دهنده بهبود معنادار نگرش به علوم تجربی و افزایش نمره مولفه های مشارکت اجتماعی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بود. نتایج حاکی از اثربخشی رویکرد تلفیقی در ایجاد نگرش مثبت تر و کاربردی تر به علم و تقویت حس مسئولیت پذیری اجتماعی در دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، میان رشته ای ، علوم اجتماعی ، فیزیک ، فیزیولوژی ورزشی ، نگرش به علم ، مشارکت اجتماعی ، دوره دوم متوسطه.