بررسی تاثیر آموزش از طریق ساختن مدل های فیزیکی و دست سازه، ، بر درگیری تحصیلی و عشق به یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش از طریق ساختن مدل های فیزیکی و دست سازه ها بر درگیری تحصیلی و عشق به یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر ایلام انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه سوم تا پنجم ابتدایی مدارس دولتی شهر ایلام در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از این میان، ۱۰۰ دانش آموز (۵۰ دختر و ۵۰ پسر) با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت آموزش فعالیت های مبتنی بر ساخت مدل های فیزیکی و دست سازه قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل برنامه عادی مدرسه را دریافت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه درگیری تحصیلی اسکولار و مقیاس عشق به یادگیری هاروی بود که هر دو ابزار توسط سازندگان اصلی خود طراحی و اعتبار و پایایی آن ها پیش از اجرای پژوهش تایید شده بود (اسکولار، ۲۰۱۰؛ هاروی، ۲۰۱۲). داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و تحلیل کوواریانس تک متغیره برای هر متغیر به صورت جداگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد آموزش مبتنی بر ساخت مدل های فیزیکی و دست سازه ها تاثیر معناداری بر افزایش درگیری تحصیلی (p<۰.۰۱, β=۰.۵۲) و عشق به یادگیری (p<۰.۰۱, β=۰.۴۸) دانش آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش فعال ، مدل های فیزیکی ، دست سازه ها ، درگیری تحصیلی ، عشق به یادگیری