بررسی تاثیر برنامه های مداخله ای مبتنی بر طبیعت درمانی (اکوتراپی) بر کاهش علائم اختلال کمبود توجه-بیش فعالی (ADHD)، افزایش تمرکز و بهبود مهارت های حرکتی درشت در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه های مداخله ای مبتنی بر طبیعت درمانی (اکوتراپی) بر کاهش علائم اختلال کمبود توجه-بیش فعالی (ADHD)، افزایش تمرکز و بهبود مهارت های حرکتی درشت در دانش آموزان پسر دوره ابتدایی شهر ایلام انجام شد. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر پایه سوم تا پنجم ابتدایی مدارس دولتی نواحی ۱ و ۲ شهر ایلام در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ که دارای تشخیص قطعی ADHD بودند، می شد که از این میان ۶۰ دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و سپس جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت ۸ هفته و در ۱۶ جلسه ۶۰ دقیقه ای تحت مداخله برنامه ساختاریافته اکوتراپی در یک پارک جنگلی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل برنامه عادی مدرسه را دریافت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه علائم اختلال کمبود توجه-بیش فعالی فرم والدین (CSI-۴) گادو و اسپرافکین (۱۹۹۴)، آزمون عملکرد پیوسته (CPT) و آزمون رشد حرکتی درشت اولریخ (TGMD-۳) بود. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیری کوواریانس (MANCOVA) و تحلیل کوواریانس یک راهه (ANCOVA) تحلیل شدند. نتایج تحلیل واریانس چندمتغیری کوواریانس نشان داد که مداخله بر ترکیب خطی متغیرهای وابسته، پس از کنترل پیش آزمون، تاثیر معناداری داشته است (p<۰.۰۰۱، اثر پیلایی=۰.۸۲۵، F=۴۸.۳۷). نتایج تحلیل های کوواریانس تک متغیری نیز حاکی از آن بود که برنامه اکوتراپی به طور معناداری موجب کاهش علائم ADHD (p<۰.۰۰۱، F=۶۶.۷۳، η²=۰.۵۴۰، افزایش تمرکز (کاهش خطا در CPT p<۰.۰۰۱، F=۷۰.۱۹، η²=۰.۵۵۲و بهبود مهارت های حرکتی درشت (p<۰.۰۰۱، F=۱۰۹.۹۳، η²=۰.۶۵۹) در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است.

کلیدواژه ها:

اکوتراپی ، علائم اختلال کمبود توجه-بیش فعالی (ADHD) ، مهارت های حرکتی درشت