بررسی اهمیت و راهکارهای نهادینه سازی آموزش هوش هیجانی در برنامه درسی مدارس

مقاله حاضر به بررسی ضرورت حیاتی نهادینه سازی آموزش هوش هیجانی (EQ) به عنوان یکی از ارکان اصلی تعلیم و تربیت نوین در مدارس می پردازد. در دنیای پیچیده و پرشتاب امروز، صرف کسب دانش شناختی (IQ) دیگر ضامن موفقیت و سازگاری افراد نیست؛ بلکه توانایی درک، مدیریت و ابراز موثر هیجانات، عاملی تعیین کننده در سلامت روان، روابط بین فردی و موفقیت شغلی محسوب می شود. این پژوهش ابتدا به تبیین ابعاد کلیدی هوش هیجانی (خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی و مدیریت روابط) و تاثیر مستقیم آن بر کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش تاب آوری دانش آموزان می پردازد. سپس، چالش های اصلی در مسیر اجرای برنامه های جامع EQ در نظام آموزشی فعلی، از جمله کمبود آموزش های تخصصی برای معلمان و عدم تخصیص زمان کافی در برنامه درسی، مورد کالبدشکافی قرار می گیرد. در نهایت، مقاله با ارائه راهکارهای عملی و مبتنی بر شواهد، بر لزوم ادغام مهارت های هوش هیجانی در دروس اصلی، ایجاد فرهنگ همدلی در محیط مدرسه و آموزش معلمان به عنوان مربیان هیجانی تاکید می کند تا مدارس بتوانند نسلی توانمند، متعادل و مسئولیت پذیر را پرورش دهند.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: هوش هیجانی ، تربیت و آموزش ، سلامت روان دانش آموزان ، خودآگاهی هیجانی ، مهارت های نرم