بررسی ارتباط علاقه مندی دانش آموزان به شرکت در فعالیت های کلاسی با رشد مهارت های فردی و جمعی آن ها در مدرسه

علاقه مندی دانش آموزان به شرکت در فعالیت های کلاسی یکی از عوامل اساسی در پویایی فرآیند یاددهی–یادگیری و رشد همه جانبه آنان به شمار می رود. هنگامی که دانش آموزان با انگیزه و رغبت در فعالیت های آموزشی، بحث های گروهی، کارهای مشارکتی و تعاملات کلاسی حضور پیدا می کنند، فرصت های بیشتری برای رشد مهارت های فردی همچون اعتمادبه نفس، خودآگاهی، مسئولیت پذیری و تفکر انتقادی و همچنین مهارت های جمعی نظیر همکاری، ارتباط موثر، احترام به نظر دیگران و حل تعارض فراهم می شود. محیط مدرسه به عنوان نخستین فضای اجتماعی رسمی، نقش مهمی در شکل دهی این مهارت ها ایفا می کند و میزان مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های کلاسی می تواند شاخصی مهم برای پیش بینی رشد اجتماعی و شخصیتی آن ها باشد. از این رو، بررسی ارتباط میان علاقه مندی به فعالیت های کلاسی و رشد مهارت های فردی و جمعی، می تواند به درک عمیق تر از فرآیند تربیت آموزشی کمک کند و راهکارهایی موثر برای بهبود کیفیت آموزش ارائه دهد. این مقاله با رویکردی تحلیلی و مروری تلاش می کند تا ابعاد مختلف این ارتباط را تبیین کرده و نقش مدرسه و معلم را در تقویت علاقه مندی دانش آموزان برجسته سازد.

کلیدواژه ها:

علاقه مندی تحصیلی ، فعالیت های کلاسی ، مهارت های فردی و جمعی