بررسی تاثیر شعر و سرود در انسجام جمعی

انسجام جمعی به عنوان یکی از شاخص های اصلی پایداری اجتماعی و فرهنگی، نقش مهمی در تعاملات گروهی و تربیتی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر شعر و سرود بر انسجام جمعی انجام شده است. در این مطالعه، نقش شعر و سرود به عنوان ابزارهای هنری، فرهنگی و آموزشی در تقویت همدلی، همکاری و حس تعلق اعضای گروه مورد بررسی قرار گرفته است. مرور مبانی نظری و پیشینه تحقیق نشان می دهد که شعر و سرود با ایجاد تجربه های مشترک، تقویت هویت جمعی و انتقال ارزش های فرهنگی، توانایی قابل توجهی در ارتقای انسجام جمعی دارند. سرودهای گروهی و شعرهای جمعی، با ترکیب ریتم، موسیقی و زبان نمادین، رفتارهای هماهنگ و همکاری میان اعضا را افزایش می دهند و مهارت های اجتماعی آنان را تقویت می کنند. علاوه بر بعد اجتماعی، این فعالیت ها از منظر روان شناختی نیز موجب کاهش تنش و اضطراب، افزایش اعتماد متقابل و ایجاد فضای مثبت و حمایتگر در گروه می شوند. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده هدفمند از شعر و سرود در محیط های آموزشی و اجتماعی می تواند مشارکت فعالانه، تعامل مثبت و همدلی میان اعضای گروه را افزایش دهد و به شکل گیری انسجام پایدار کمک کند. نتایج این مطالعه، اهمیت برنامه ریزی فرهنگی و تربیتی برای بهره برداری از شعر و سرود را روشن می سازد و راهنمایی برای توسعه مهارت های اجتماعی و ارتقای کیفیت تعاملات گروهی ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

انسجام جمعی ، شعر ، سرود ، هویت جمعی ، فعالیت های هنری ، تعامل اجتماعی