تاثیر استفاده از روش های تدریس فعال در ایجاد انگیزه تحصیلی در دانش آموزان

این مقاله مروری با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر ایجاد و تقویت انگیزه تحصیلی در دانش آموزان نگاشته شده است. در سال های اخیر، تغییر نگرش از الگوهای آموزشی منفعل به سمت روش های مشارکتی و دانش آموزمحور، به عنوان راهبردی کلیدی برای غلبه بر چالش کاهش انگیزه در یادگیری مورد توجه قرار گرفته است. در این راستا، مقاله حاضر با مرور نظام مند مبانی نظری و یافته های مطالعات تجربی پیشین، به تحلیل ارتباط بین کاربست روش هایی چون یادگیری مشارکتی، مباحثه ای، مبتنی بر پروژه و مسئله محور با مولفه های انگیزشی می پردازد. یافته های مرور نشان می دهد که تدریس فعال از طریق مکانیسم هایی همچون افزایش احساس شایستگی، استقلال عمل، ارتباط مثبت با همسالان و معلم، و معنادار کردن محتوای درسی، به طور قابل توجهی بر انگیزه درونی، پشتکار و رضایت تحصیلی دانش آموزان تاثیر می گذارد. همچنین، این مقاله به چالش های عملی پیاده سازی این روش ها از جمله نیاز به آموزش معلمان، انعطاف در برنامه درسی و آماده سازی فضای آموزشی اشاره کرده و در نهایت بر ضرورت تلفیق این الگوها در نظام های آموزشی برای پرورش یادگیرندگان مشتاق و خودراهبر تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

تدریس فعال ، انگیزه تحصیلی ، دانش آموزان ، یادگیری مشارکتی ، روش های تدریس نوین