تحلیل نقش راهبردهای بازآرایی شناختی در کاهش استرس آموزشی و بهبود عملکرد کلاسی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر تحلیل نقش راهبردهای بازآرایی شناختی در کاهش استرس آموزشی و بهبود عملکرد کلاسی دانش آموزان شهر دزفول بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه اول و دوم مدارس دولتی شهر دزفول در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که از میان آنان ۳۸۴ نفر با روش نمونه گیری چندمرحله ای تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه راهبردهای تنظیم شناختی هیجان (CERQ)، پرسشنامه استرس آموزشی و مقیاس عملکرد کلاسی دانش آموزان بود. روایی ابزارها به وسیله نظر متخصصان تایید و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ مطلوب گزارش شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و روش های آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند.یافته های پژوهش نشان داد که بین راهبردهای بازآرایی شناختی و استرس آموزشی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین بازآرایی شناختی با عملکرد کلاسی رابطه مثبت و معنادار داشت و استرس آموزشی به طور منفی عملکرد کلاسی دانش آموزان را پیش بینی کرد. نتایج تحلیل واسطه ای نیز بیانگر آن بود که استرس آموزشی نقش واسطه ای معناداری در رابطه بین بازآرایی شناختی و عملکرد کلاسی ایفا می کند.بر اساس نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که آموزش و تقویت راهبردهای بازآرایی شناختی می تواند به عنوان یک مداخله موثر در کاهش استرس آموزشی و ارتقای عملکرد کلاسی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد. این یافته ها بر ضرورت توجه به مولفه های شناختی–هیجانی در برنامه های آموزشی مدارس تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

بازآرایی شناختی ، استرس آموزشی ، عملکرد کلاسی ، دانش آموزان