تاثیر رابطه معلم و دانش آموز بر پیشرفت تحصیلی

رابطه معلم و دانش آموز یکی از مهم ترین عوامل انسانی موثر بر کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان به شمار می رود. کیفیت این رابطه می تواند زمینه ساز رشد علمی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان شده یا برعکس، موجب بی انگیزگی، افت تحصیلی و کاهش علاقه به مدرسه گردد. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش و اهمیت رابطه معلم و دانش آموز در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. روش تحقیق، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است. یافته ها نشان می دهد که رابطه مثبت، محترمانه و حمایتی میان معلم و دانش آموز موجب افزایش انگیزش تحصیلی، تقویت احساس امنیت روانی، افزایش مشارکت در کلاس و در نهایت بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود. در پایان، بر ضرورت توجه بیشتر نظام آموزشی به تقویت مهارت های ارتباطی معلمان تاکید شده است.

کلیدواژه ها:

رابطه معلم و دانش آموز ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، محیط آموزشی