تحلیل رابطه امنیت هیجانی کلاس با مشارکت فعال یادگیرندگان

هدف این مقاله مروری، تحلیل جامع رابطه امنیت هیجانی کلاس با مشارکت فعال یادگیرندگان است که با تمرکز بر ادبیات و پژوهش های فارسی حوزه روان شناسی تربیتی، علوم تربیتی و آموزش وپرورش تدوین شده است. امنیت هیجانی کلاس به عنوان مولفه ای از جو کلاس، بازتاب احساس ایمنی عاطفی، احترام، حمایت، پیش بینی پذیری، انصاف، و نبود تهدید روانی است؛ در حالی که مشارکت فعال یادگیرندگان به حضور شناختی، هیجانی و رفتاری فراگیران در فرآیند یادگیری اشاره دارد. مقاله حاضر با روش مرور روایتی-نظام مند به بررسی مفاهیم نظری، سازه های مرتبط (مثل جو حمایتی کلاس، دلبستگی به مدرسه، احساس تعلق، خودکارآمدی، انگیزش درونی، یادگیری خودتنظیم)، سازوکارهای اثر (نظیر کاهش اضطراب و تهدید، افزایش انگیزش و خودکارآمدی، شکل گیری هویت تحصیلی، و تسهیل تعاملات کلامی و همکارانه)، ابزارهای سنجش، یافته های تجربی داخلی، متغیرهای میانجی و تعدیل گر (مانند سبک های ارزشیابی، فرهنگ مدرسه، ویژگی های معلم، ویژگی های دانش آموزان، سطح تحصیلی)، پیامدها برای عمل و سیاست، و خلاهای پژوهشی می پردازد. نتایج مرور نشان می دهد امنیت هیجانی کلاس با مشارکت فعال ارتباط مثبت و معناداری دارد و از مسیرهای چندگانه شناختی-هیجانی-اجتماعی اثر می گذارد؛ به ویژه از طریق ارتقای احساس تعلق، کاهش اضطراب اجتماعی/تحصیلی، تقویت خودکارآمدی و انگیزش درونی و ایجاد جو یادگیری مشارکتی. مقاله در پایان ضمن ارائه پیشنهادهای عملی برای معلمان و مدیران مدرسه، مسیرهای آتی پژوهش را شامل طراحی مطالعات طولی، آزمون مدل های علی، بومی سازی ابزارهای معتبر و مداخله های مبتنی بر کلاس ایمن هیجانی پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

امنیت هیجانی کلاس ، مشارکت فعال یادگیرندگان ، جو کلاس ، احساس تعلق ، خودکارآمدی ، انگیزش درونی ، یادگیری مشارکتی ، روان شناسی تربیتی.