بررسی جایگاه ارتقا سطح علمی و آموزشی دبیران متوسطه با توجه به عامل براگزاری دوره های ضمن خدمت در قطب زاهدان اداره آموزش و پروش عشایر استان سیستان و بلوچستان

تحقیق حاضر به منظور بررسی تاثیر عامل تجانس بین فراگیران ، مربیان و محتوای دروس بر ارتقا کیفیت آموزش ضمن خدمت صورت گرفته است . ارائه مدل در باره ارتقای کیفیت آموزش هر سازمان بدون بررسی و شناخت دقیق اجزا اصلی تشکیل دهنده آن یعنی منابع انسانی ، سخت افزار و نرم افزار و عملکرد آنها بی نتیجه است به همین دلیل از مدل فرایند آموزش استفاده شده است که در این مدل طی مراحل چهارگانه تعیین نیازهای آموزشی تهیه و تنظیم برنامه های آموزشی اجرای برنامه های آموزشی ارزشیابی برنامه های آموزشی به بررسی عوامل موثر بر ارتقا کیفیت آموزش پرداخته شده است . بهبود و اصلاحات موفقیت آمیز در آموزش منوط به بهبود و اصلاح در حداقل سه حوزه می باشد: ۱- تواناییها، شایستگیها و آموزش معلم. ۲- انسجام و پیوستگی در برنامه آموزش دروس ۳- نگرش دانش آموزان به دروس. در این مقاله فقط به مساله اول پرداخته و مسایل و مشکلات مربوط به آموزش ضمن خدمت معلمان مورد نقد و بررسی قرار گرفته و اهمیت آن بیان می شود. همچنین راهکارهایی برای بهبود کیفی آموزشهای حین خدمت ارائه می شود.