رابطه روش تدریس معلمان با خلاقیت دانش آموزان

خلاقیت عبارت است از فرآیند احساس مشکلات و مسائل، اختلاف نظر درباره اطلاعات، خطا کردن عناصر و عوامل اشیاء و نیز حدس زدن، تشکیل فرضیه ها درباره این کمبودها، ارزیابی و آزمایش این حدسها و فرضیه ها و اصلاح و آزمایش مجدد آنها و در نهایت مرتبط ساختن نتایج است و در این راستا شناخت و شکوفاسازی خلاقیت در کودکان می تواند گامی موثر در جهت رشد و پیشرفت جامعه باشد. این پژوهش به روش مروری و از نوع کتابخانه ای بر آن است تا به بررسی رابطه روش تدریس معلمان با خلاقیت دانش آموزان بپردازد . رشد روزافزون دانش بشر و پیشرفت های شگرف فناوری موجب شده نظام های آموزشی جهان به دنبال تغییر در ساختار و محتوای آموزشی خود باشند و ضمن کنار گذاشتن روشهای منسوخ و قدیمی به روشهای نوین و فعال تدریس روی آورند؛ تا بتوانند آینده سازانی مستقل، خود اتکا و خلاق پرورش دهند. در شیوه های نوین تدریس، مفاهیم بهتر در ذهن دانش آموزان باقی می ماند و به شاگرد فرصت می دهد چگونه از قدرت تعقل خود استفاده نماید و بدین ترتیب مفاهیم و تصورات خود را بنا کند .

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، دانش آموزان ، تدریس ، آموزش ، یادگیری