تربیت اخلاقی و توجه به ارزش ها در مدارس

از جمله نهادهای مهم و تاثیرگذار در تربیت پس از خانواده، آموزش و پرورشاست؛ زیرا به سبب الگوطلبی و الگوپذیری آدمی _ که ریشه در فطرتش دارد _ تاثیرعناصر گوناگون مدرسه و تعلیم و تربیت زمینه ساز بر انسان بسیار است. همچنین این نهاد می تواند استعدادهای آدمیان را در جهت مثبت و منفی سامان داده و اشخاص عالم، عاقل، متفکر، مهذب، موحد، عدالت جو، فداکار یا خلاف این ها را تحویل جامعه دهد (فیروزآبادی، ۱۳۹۲: ۱۷۰).آنچه که مدرسه به طور ناخودآگاه انجام میدهد، چیزهایی است که در یک روش پیشبینینشده رخ میدهند. در این روش پیشبینینشده، یادگیریهایی که در مدرسه صورت میگیرد، برنامهریزی نشدهاند و به گونهای میتوان آن را به عنوان برنامه درسی پنهان مطرح نمود. به هر حال، تلاش دانشآموزان برای فهم و درک اینکه چه چیزی درست و چه چیزی نادرست است، به شدت تحت تاثیر جنبههای برنامهریزینشده و جنبههای آشکار و پنهان کار مدارس قرار میگیرد.توجه به اینکه جوامع چه ارزشهایی را به جوانان عرضه میکنند و چگونه و با چه رویکردها و روشهایی، اخلاقیات و ارزشها را به آنها میآموزند و به تربیت اخلاقی و ارزشی آنها اقدام میکنند، موضوعی است که از قدیمالایام (از زمان سقراط، افلاطون و ارسطو) تا قرن بیستم مورد توجه فلاسفه و دانشمندان بوده است.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی ، تربیت اخلاقی ، یادگیری ، مدرسه ، دانش آموزان ، مهارت ها