نقش بازی ها در پرورش تفکر انتقادی و مهارت های ارتباطی دانش آموزان

بازی ها به عنوان ابزارهای آموزشی نوین، نقش مهمی در فرایند یاددهی-یادگیری ایفا می کنند و می توانند به شکلی موثر در پرورش مهارت های تفکر انتقادی و ارتباطی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرند. این مقاله با هدف بررسی نقش بازی ها در تقویت این مهارت های کلیدی، از روش تحلیلی-مروری بهره برده و به ارزیابی مولفه های مختلف مرتبط با موضوع پرداخته است. در ابتدا، اهمیت بازی ها به عنوان ابزاری تربیتی و شناختی مورد تاکید قرار گرفته و توانایی آن ها در افزایش انگیزش دانش آموزان و مشارکت فعال آن ها در فرایند یادگیری بررسی شده است. همچنین، فراهم کردن محیطی امن برای تمرین تفکر، اشتباه و یادگیری و تقویت تعاملات مثبت میان دانش آموزان، از دیگر مزایای بازی ها محسوب می شود. در ادامه، چالش ها و محدودیت های جدی در این حوزه نظیر نگرش سنتی به بازی ها، کمبود بازی های آموزشی مناسب، نبود زیرساخت های لازم، و مشکلات در ارزیابی پیشرفت مهارت های دانش آموزان بررسی شده و راهکارهایی برای رفع این موانع ارائه شده است. این راهکارها شامل طراحی و بومی سازی بازی های آموزشی، آموزش تخصصی معلمان، استفاده ترکیبی از بازی های دیجیتال و فیزیکی، و مشارکت خانواده ها در ترویج بازی های سازنده می باشد. نتیجه گیری مقاله نشان می دهد که بازی ها می توانند به عنوان ابزاری موثر برای تغییر رویکرد آموزش سنتی به آموزش تعاملی به کار گرفته شوند و با گنجاندن آن ها در برنامه های درسی و انجام پژوهش های تجربی در مدارس، نسل هایی توانمند و آماده برای مواجهه با چالش های زندگی تربیت شوند. این مقاله در نهایت بر ضرورت استفاده گسترده تر از بازی ها در آموزش تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، تفکر انتقادی ، مهارت های ارتباطی ، یادگیری تعاملی ، چالش های آموزش نوین