بررسی نقش صلاحیت های حرفه ای در کاهش سکوت سازمانی معلمان: شواهدی از مدارس ابتدایی شهرستان سقز

مقدمه و هدف: نظام آموزشی برای نیل به اهداف خود، نیازمند معلمانی توانمند و محیطی پویا است. هدف اصلی این مطالعه، تحلیل رابطه میان «صلاحیت حرفه ای معلمان» و پدیده «سکوت سازمانی» در بین معلمان مقطع ابتدایی شهرستان سقز می باشد.روش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری تحقیق شامل تمامی معلمان شاغل در مقطع ابتدایی سقز در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که تعداد آن ها ۱۲۰۰ نفر برآورد شد. با استفاده از جدول مورگان و روش نمونه گیری تصادفی ساده، ۲۴۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد صلاحیت حرفه ای (بابایی، ۱۳۹۳) و سکوت سازمانی (موریس و میلیکن، ۲۰۰۰) انجام پذیرفت. پایایی ابزارها با استفاده از آلفای کرونباخ به ترتیب ۰/۸۹ و ۰/۸۷ به دست آمد. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و به کارگیری آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد که بین صلاحیت حرفه ای معلمان و سکوت سازمانی رابطه ای منفی و معنادار وجود دارد (۰/۰۱ > p، r=-۰/۴۵). به عبارت دیگر، هرچه میزان صلاحیت حرفه ای بالاتر برود، سطح سکوت سازمانی کاهش می یابد. همچنین، تحلیل رگرسیون نشان داد که ابعاد صلاحیت حرفه ای (دانش، نگرش و مهارت) توانایی پیش بینی سکوت سازمانی را دارند و در مجموع ۲۸ درصد از واریانس آن را تبیین می کنند (۰/۰۵ > p).نتیجه گیری: یافته ها بیانگر آن است که تقویت شایستگی های حرفه ای معلمان می تواند به عنوان عاملی کلیدی در کاهش پدیده مخرب سکوت سازمانی عمل کند. بنابراین، پیشنهاد می شود با سرمایه گذاری بر توسعه حرفه ای معلمان، زمینه لازم برای تقویت فرهنگ گفت وگو و بیان ایده ها در مدارس فراهم آید.

کلیدواژه ها:

صلاحیت حرفه ای ، سکوت سازمانی ، معلمان ابتدایی ، شهرستان سقز ، فرهنگ مشارکت.