تاثیر ایفای نقش در نمایش های کلاسی بر اعتماد به نفس کلامی دانش آموزان

ایفای نقش در نمایش های کلاسی یکی از روش های موثر آموزشی است که به دانش آموزان کمک می کند اعتماد به نفس کلامی خود را تقویت کرده و توانایی های ارتباطی و اجتماعی شان را توسعه دهند. اعتماد به نفس کلامی به عنوان یکی از مهارت های حیاتی در زندگی فردی و اجتماعی، نقش مهمی در موفقیت تحصیلی و حرفه ای دانش آموزان ایفا می کند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر ایفای نقش بر تقویت اعتماد به نفس کلامی دانش آموزان و ارائه راهکارهایی برای بهبود اجرای این روش در محیط های آموزشی است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی-مروری انجام شده است و با استناد به شواهد موجود، مزایا، محدودیت ها و راهکارهای عملی مرتبط با این موضوع را مورد بررسی قرار داده است. نتایج نشان می دهد که ایفای نقش، با ایجاد فضایی امن و انگیزشی، به دانش آموزان فرصت می دهد تا بر ترس ها و اضطراب های خود غلبه کرده و توانایی های گفتاری خود را تقویت کنند. علاوه بر این، این روش موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های کلاسی، تقویت مهارت های همدلی و تعامل اجتماعی، و آمادگی برای موقعیت های شغلی آینده می شود. با این حال، چالش هایی نظیر کمبود زمان در برنامه های درسی، مقاومت دانش آموزان خجالتی و محدودیت های فضای کلاس می تواند اجرای این روش را با دشواری هایی مواجه سازد. برای رفع این محدودیت ها، پیشنهاداتی از جمله آموزش معلمان در طراحی و مدیریت جلسات نمایشی، تدوین سناریوهای ساده، تخصیص زمان منظم و استفاده از ابزارهای ارزیابی کیفی ارائه شده است. کاربردهای عملی این پژوهش شامل ادغام ایفای نقش در برنامه های درسی مدارس، استفاده از آن به عنوان یک ابزار آموزشی خلاقانه، و هدایت دانش آموزان به سمت تقویت مهارت های ارتباطی و اجتماعی است. این روش می تواند به طور گسترده در محیط های آموزشی به عنوان ابزاری برای رشد شخصیتی و اجتماعی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ایفای نقش ، اعتماد به نفس کلامی ، مهارت های اجتماعی ، آموزش خلاقانه ، نمایش های کلاسی