واکاوی جایگاه آموزش مهارت های مقابله با بحران در مدارس: چالش ها و راهکارهای نوین

زمینه و هدف: زیست جهان معاصر با طیف وسیعی از مخاطرات طبیعی و چالش های اجتماعی آمیخته است. در این میان، دانش آموزان برای مواجهه موثر با شرایط اضطراری و اتخاذ تصمیمات حیاتی، نیازمند تسلط بر مهارت های مقابله با بحران هستند. این پژوهش با هدف بررسی وضعیت موجود آموزش این مهارت ها در مدارس و شناسایی راهکارهای ارتقای آن انجام شده است. روش بررسی: این مطالعه با رویکردی تحلیلی و مرور منابع موجود، به ارزیابی کمیت و کیفیت برنامه های آموزشی مدارس در این حوزه می پردازد و رویکردهای داخلی را با تجربیات موفق سایر کشورها مقایسه می کند. یافته ها: بررسی ها نشان می دهد که آموزش مهارت های مدیریت بحران در بسیاری از مدارس فاقد جایگاه ثابت در برنامه درسی رسمی است و غالبا به کارگاه های محدود یا فعالیت های فوق برنامه تقلیل یافته است. علاوه بر این، محتوای موجود عمدتا بر واکنش های فیزیکی در برابر حوادث (نظیر زلزله و آتش سوزی) متمرکز است و ابعاد روان شناختی بحران، همچون مدیریت استرس، کنترل هیجانات و تصمیم گیری منطقی در شرایط پرفشار، مغفول مانده اند. این در حالی است که نظام های آموزشی پیشرو از روش هایی نظیر شبیه سازی بحران و تلفیق مهارت ها با دروس اصلی بهره می برند. نتیجه گیری: ارتقای آمادگی دانش آموزان نیازمند تغییر نگرش سیاست گذاران و ادغام آموزش های مقابله با بحران در متن برنامه درسی است. همچنین، توانمندسازی معلمان و بهره گیری از روش های یادگیری تعاملی و فناوری های نوین آموزشی، به عنوان راهکارهای کلیدی برای گذار از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران ، تاب آوری دانش آموزان ، مهارت های تصمیم گیری ، برنامه درسی ، مدیریت استرس ، ایمنی مدارس.