مشکلات اضطرابی دانش آموزان و یاددهی مهارت حل مسئله

مقدمه و هدف: اضطراب یکی از موانع اصلی در مسیر یادگیری است که می تواند بر کارکردهای شناختی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان تاثیرات بازدارنده داشته باشد. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی و تحلیل روش های آموزشی موثری است که ضمن ارتقای مهارت حل مسئله، به کاهش سطوح اضطراب در این گروه از دانش آموزان کمک کند. روش شناسی: این مطالعه با رویکردی ترکیبی، مبتنی بر مرور نظام مند ادبیات علمی و جمع آوری داده های میدانی از مدارس انجام شده است. در این راستا، مدل های آموزشی متنوع و تکنیک های کاربردی نظیر «ایفای نقش»، «تمرین های تفکر انتقادی» و «راهبردهای شناختی کاهش اضطراب» مورد ارزیابی قرار گرفته اند. یافته ها: تحلیل داده ها نشان می دهد که به کارگیری روش های تدریس تعاملی در کنار تکنیک های مدیریت اضطراب، همبستگی معناداری با بهبود عملکرد دانش آموزان در موقعیت های مسئله محور دارد. این روش ها نه تنها توانایی حل مسئله را افزایش می دهند، بلکه به طور موثری در تعدیل واکنش های اضطرابی نقش دارند. نتیجه گیری: ادغام استراتژی های کاهش اضطراب با آموزش مهارت های حل مسئله، یک ضرورت آموزشی است. بر این اساس، راهکارهای عملی و پیشنهاداتی برای معلمان و مشاوران ارائه شده است تا با ایجاد محیطی امن و تعاملی، بستری مناسب برای شکوفایی پتانسیل های دانش آموزان مضطرب فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

اضطراب تحصیلی ، مهارت حل مسئله ، روش های تدریس فعال ، دانش آموزان ، مداخله آموزشی