آموزش مشارکتی در مدارس مبتنی بر هوش مصنوعی

ادغام هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، پتانسیل بالایی برای تحول در روش های تدریس و یادگیری دارد، به ویژه در حوزه آموزش مشارکتی که بر تعامل اجتماعی و یادگیری مشترک تمرکز دارد. این مقاله با هدف بررسی نقش و کاربرد هوش مصنوعی در تسهیل و ارتقای آموزش مشارکتی در مدارس نگاشته شده است. رویکرد این پژوهش توصیفی-تحلیلی است و به بررسی چگونگی استفاده از ابزارهای هوشمند برای تشکیل گروه های یادگیری، ارائه بازخوردهای فوری و مدیریت تعاملات دانش آموزان می پردازد. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با تحلیل داده های رفتاری و عملکردی، گروه بندی های بهینه و سازگار با مهارت های دانش آموزان ایجاد کند و موانع ارتباطی را کاهش دهد. همچنین، دستیاران هوشمند معلم می توانند با نظارت بر فرآیند گروهی، به معلمان در شناسایی دانش آموزان منفعل و پیشنهاد راهکارهای مداخله ای کمک کنند. با این حال، چالش هایی نظیر کاهش تعاملات چهره به چهره، نگرانی های حریم خصوصی و خطر سوگیری الگوریتمی وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرد. در نهایت، پیشنهاد می شود که استفاده از هوش مصنوعی باید به عنوان مکملی برای تقویت تعاملات انسانی در کلاس باشد، نه جایگزینی برای آن.

کلیدواژه ها:

آموزش مشارکتی ، هوش مصنوعی ، مدارس هوشمند ، یادگیری گروهی ، دستیاران آموزشی هوشمند ، تعامل اجتماعی