تفکر انتقادی در عصر آموزش هوشمند

با ظهور عصر دیجیتال و ورود فناوری های نوین به عرصه آموزش، مفهوم آموزش هوشمند به عنوان یکی از پیشرفته ترین رویکردهای آموزشی مطرح شده است که بر اساس هوش مصنوعی و یادگیری ماشین عمل می کند. در این میان، تفکر انتقادی به عنوان یکی از مهارت های حیاتی قرن بیست و یکم، اهمیتی دوچندان یافته است؛ زیرا توانایی تحلیل، ارزیابی و ترکیب اطلاعات در میان انبوهی از داده های تولید شده توسط سیستم های هوشمند، امری ضروری است. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی به بررسی رابطه میان آموزش هوشمند و توسعه تفکر انتقادی می پردازد. نتایج نشان می دهد که اگرچه ابزارهای هوشمند فرصت های بی نظیری برای شخصی سازی یادگیری فراهم می کنند، اما چالش هایی نظیر کاهش تلاش شناختی و وابستگی بیش از حد به ماشین نیز وجود دارد که می تواند مانع رشد تفکر انتقادی شود. هدف این پژوهش واکاوی نقش مثبت و منفی فناوری های هوشمند در پرورش تفکری است که منجر به تصمیم گیری منطقی و مستقل شود. در نهایت، پیشنهاداتی برای تلفیق صحیح این فناوری ها در برنامه های درسی جهت ارتقای سطح تفکر انتقادی فراگیران ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، آموزش هوشمند ، هوش مصنوعی ، یادگیری شخصی ، فناوری آموزشی