اخلاق هوش مصنوعی در نظام آموزشی

با گسترش روزافزون فناوری های نوین، هوش مصنوعی به عنوان یکی از تحول آفرین ترین ابزارها در نظام های آموزشی جهان وارد شده است و پتانسیل بالایی برای شخصی سازی یادگیری، افزایش کارایی آموزشی و کاهش تبعیض دارد. با این حال، ادغام این فناوری چالش های اخلاقی متعددی را نیز به همراه داشته است که نیازمند واکاوی دقیق می باشد. هدف این مقاله بررسی ابعاد مختلف اخلاق هوش مصنوعی در آموزش از جمله حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی، شفافیت، عدالت آموزشی و جایگاه معلم است. در این پژوهش با استفاده از روش کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع انگلیسی، نشان داده می شود که اگرچه هوش مصنوعی می تواند فرصت های بی نظیری برای ارتقای کیفیت آموزش فراهم آورد، اما عدم رعایت اصول اخلاقی می تواند منجر به تبعیض، نقض حریم خصوصی دانش آموزان و کاهش نقش انسانی در فرآیند آموزش شود. نتایج حاصله حاکی از آن است که تدوین چارچوب های قانونی و اخلاقی متناسب با فرهنگ و بستر آموزشی هر کشور، برای استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی ضروری است. این مقاله پیشنهاد می کند که سیاست گذاران آموزشی باید با در نظر گرفتن اصول عدالت، پاسخگویی و انصاف، زیرساخت های لازم را برای بهره برداری اخلاقی از هوش مصنوعی فراهم کنند تا از آسیب های احتمالی جلوگیری شده و منافع آن برای تمامی اقشار جامعه به حداکثر برسد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، اخلاق در آموزش ، حریم خصوصی ، سوگیری الگوریتمی ، عدالت آموزشی ، سیاست گذاری آموزشی