رابطه معلم و دانش آموز در دنیای دیجیتال در مدرسه

ورود فناوری های دیجیتال به مدارس، ساختار سنتی آموزش را دگرگون کرده و رابطه معلم و دانش آموز را دستخوش تغییرات بنیادین کرده است. این مقاله با هدف بررسی ماهیت رابطه میان معلم و دانش آموز در عصر دیجیتال و تاثیر ابزارهای هوشمند بر این تعامل نگاشته شده است. رویکرد این پژوهش کیفی-تحلیلی است و به بررسی چالش ها، فرصت ها و ابعاد اخلاقی این رابطه جدید می پردازد. نتایج نشان می دهد که اگرچه فناوری می تواند به شخصی سازی یادگیری و افزایش دسترسی به منابع کمک کند، اما ممکن است ارتباطات چهره به چهره و مهارت های اجتماعی دانش آموزان را تضعیف کند. نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر و راهنما تغییر یافته و نیاز به سواد دیجیتال بالایی دارد. همچنین، مسائلی نظیر حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی و شکاف دیجیتال بر کیفیت این رابطه تاثیرگذار هستند. در نهایت، پیشنهاد می شود که برای حفظ تعادل، باید رویکردی ترکیبی اتخاذ کرد که در آن فناوری در خدمت تقویت پیوند انسانی باشد، نه جایگزین آن.

کلیدواژه ها:

رابطه معلم و دانش آموز ، دنیای دیجیتال ، مدرسه هوشمند ، سواد دیجیتال ، اخلاق در آموزش ، تعامل آموزشی