چارچوب های ملی برای استفاده از هوش مصنوعی در آموزش

با ظهور انقلاب چهارم صنعتی، هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های کلیدی، نقش انکارناپذیری در تحول نظام های آموزشی ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی چارچوب های ملی توسعه یافته برای ادغام هوش مصنوعی در آموزش و پرورش تدوین شده است. با توجه به پتانسیل های بالای این فناوری در شخصی سازی یادگیری، افزایش دسترسی و بهبود کیفیت آموزش، کشورهای مختلف در حال تدوین سیاست ها و استانداردهای ملی هستند. در این پژوهش، با استفاده از روش کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع، چارچوب های پیشرو در جهان از جمله اتحادیه اروپا، چین، ایالات متحده و برخی کشورهای آسیایی مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که موفقیت ترین چارچوب ها بر سه رکن اصلی زیرساخت فناوری، توانمندسازی معلمان و توسعه محتوای آموزشی استوار هستند. همچنین، توجه به مسائل اخلاقی، حریم خصوصی داده ها و عدالت آموزشی از اصول بنیادین در این اسناد بالادستی است. در نهایت، مقاله به ارائه راهکارهایی برای تدوین یا بهبود چارچوب ملی هوش مصنوعی در آموزش با تاکید بر بومی سازی و فرهنگ اسلامی-ایرانی می پردازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش و پرورش ، چارچوب ملی ، سیاست گذاری آموزشی ، تحول دیجیتال ، اخلاق در هوش مصنوعی