الگوی تدریس کاوشگری و تاثیر آن بر خلاقیت دانش آموزان کلاس های ابتدایی

با توجه به اهمیت دوره ابتدایی به عنوان بنیان ترین مرحله تحصیلی و ضرورت تربیت نسلی خلاق برای آینده، این مطالعه به دنبال پاسخ به این پرسش است که چگونه تغییر رویکرد از روش های سنتی به روش های فعال و کاوشگری می تواند بر مولفه های خلاقیت دانش آموزان تاثیر بگذارد. روش تحقیق در این مطالعه به شیوه «مروری-کتابخانه ای» و با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شده است. برای گردآوری داده ها، تمامی مقالات، کتب و پایان نامه های معتبر داخلی و بین المللی منتشر شده در بازه زمانی اخیر که با کلیدواژه های «الگوی تدریس کاوشگری»، «خلاقیت»، «روش های فعال تدریس» و «دوره ابتدایی» مرتبط بودند، مورد بررسی دقیق قرار گرفتند و اطلاعات استخراج شده با استفاده از روش تحلیل محتوا طبقه بندی و تفسیر گردیدند. یافته های به دست آمده نشان می دهد که الگوی تدریس کاوشگری تاثیر معناداری بر توسعه تمامی مولفه های خلاقیت شامل سیالی، انعطاف پذیری، ابتکار و بسط دارد. این روش با درگیر کردن ذهن دانش آموز در فرآیند حل مسئله و کشف، مهارت های تفکر نقاد و نوآوری را تقویت می کند. همچنین، نتایج حاکی از آن است که کاوشگری با ایجاد انگیزش درونی، افزایش عزت نفس و تامین امنیت روانی در کلاس درس، بستر لازم برای ریسک پذیری ذهنی و بروز خلاقیت را فراهم می آورد. با این حال، پژوهش به چالش هایی نظیر محدودیت زمان، تراکم محتوای کتاب های درسی، کمبود امکانات و نیاز به مهارت های ویژه معلمان نیز اشاره دارد.

کلیدواژه ها:

الگوی تدریس کاوشگری ، خلاقیت ، دانش آموزان ابتدایی ، روش های فعال تدریس ، یادگیری معنادار