نقش آموزش مبتنی بر پروژه در بهبود مهارت های ارتباطی و زبانی دانش آموزان

امروزه توسعه مهارت های زبانی و ارتباطی دانش آموزان به عنوان یکی از مهم ترین اهداف آموزش و پرورش مطرح است، زیرا این مهارت ها پایه ای برای یادگیری سایر علوم، رشد اجتماعی و موفقیت تحصیلی محسوب می شوند. با توجه به محدودیت ها و ناکارآمدی برخی روش های سنتی آموزش زبان، رویکردهای نوین تجربه محور و فعال، به ویژه آموزش مبتنی بر پروژه، مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مبتنی بر پروژه در بهبود مهارت های گفتاری، نوشتاری و ارتباطی دانش آموزان، به روش مروری انجام شده است. در این مطالعه، منابع داخلی و خارجی شامل مقالات پژوهشی، کتاب ها و پایان نامه های مرتبط، با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی بررسی و تحلیل شده اند.یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش مبتنی بر پروژه با ایجاد محیط یادگیری فعال، مشارکتی و معنادار، موجب تقویت مهارت های گفتاری و نوشتاری، توسعه واژگان و افزایش خلاقیت در تولید متن می شود. تعامل گروهی و مسئولیت پذیری در پروژه ها، توانایی همکاری، مهارت های اجتماعی و اعتمادبه نفس دانش آموزان را نیز ارتقا می دهد. همچنین، تلفیق این رویکرد با فعالیت های تجربه محور و راهبردهای شناختی، اثربخشی آن را در تقویت مهارت های زبانی افزایش می دهد.با وجود مزایای متعدد، اجرای آموزش مبتنی بر پروژه با چالش هایی مانند محدودیت زمانی، نیاز به منابع آموزشی مناسب و تفاوت های فردی دانش آموزان همراه است. با این حال، طراحی فعالیت های انعطاف پذیر، آموزش معلمان و برنامه ریزی دقیق می تواند این موانع را کاهش دهد و فرصت های یادگیری فعال و معنادار را برای تمامی دانش آموزان فراهم سازد.در نتیجه، آموزش مبتنی بر پروژه به عنوان رویکردی جامع، انعطاف پذیر و تجربه محور، ظرفیت بالایی برای تقویت مهارت های ارتباطی و زبانی دانش آموزان دارد و می تواند جایگزین روش های سنتی آموزش زبان شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر پروژه ، مهارت های زبانی ، مهارت های ارتباطی ، نوشتن خلاق ، یادگیری تجربه محور ، تعامل گروهی