بایدها و نبایدهای سند تحول بنیادین آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران

سند تحول بنیادین آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران به عنوان مهم ترین سند بالادستی نظام تعلیم و تربیت رسمی کشور، نقش محوری در ترسیم چشم انداز آینده آموزش و پرورش ایفا می کند. این سند با هدف ایجاد تحول ساختاری و محتوایی در راستای تحقق آرمان های سند چشم انداز بیست ساله کشور و مبانی فلسفی تعلیم و تربیت اسلامی تدوین شده است. این مقاله مروری علمی–تحلیلی با هدف شناسایی و تبیین “بایدها” (اصول ضروری و الزامات موفقیت) و “نبایدها” (موانع و رویکردهای نادرست اجرایی) در مسیر اجرای سند تحول بنیادین تدوین شده است. با بررسی ساختار سند، اهداف کلان، و موانع عملیاتی مشاهده می شود که موفقیت در اجرای سند نیازمند تعهد ساختاری به اصول تربیتی، بازنگری جدی در فرآیندهای مدیریتی و تخصیص منابع متناسب است. نبایدها عمدتا حول محور تمرکزگرایی، نادیده گرفتن نقش معلم، و اجرای سطحی و غیرانعطاف پذیر متمرکز شده اند. در نهایت، راهکارهایی برای همسوسازی سیاست گذاری ها با الزامات واقعی مبانی نظری و تضمین اجرای پایدار سند ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

سند تحول بنیادین ، آموزش و پرورش ، سیاست گذاری آموزشی ، مبانی نظری ، چالش های اجرا ، توسعه حرفه ای معلمان