تاثیر ابزارهای هوش مصنوعی بر دقت و عدالت آموزشی در سنجش یادگیری

در سال های اخیر ابزارهای هوش مصنوعی به طور فزاینده ای وارد نظام های آموزشی شده اند و نقش مهمی در فرآیند سنجش یادگیری دارند. این ابزارها می توانند با ارائه بازخوردهای سریع، شخصی سازی آموزش و خودکارسازی ارزیابی ها، دقت سنجش یادگیری را بهبود بخشند. با این حال، ورود هوش مصنوعی به حوزه سنجش آموزشی نگرانی هایی در مورد عدالت و برابری آموزشی ایجاد کرده است، زیرا الگوریتم ها ممکن است به دلیل داده های آموزشی نامتعادل یا طراحی نامناسب، نتایجی مغرضانه تولید کنند که به افزایش نابرابری های آموزشی منجر شود. همچنین ابزارهای تولید خودکار محتوا می توانند اعتبار و یکپارچگی ارزیابی ها را در معرض خطر قرار دهند، چرا که ممکن است فعالیت های واقعی دانش آموزان را منعکس نکنند و به سوءاستفاده یا تقلب کمک کنند. پژوهش ها نشان داده اند که دانشجویان و معلمان نگرانی های متفاوتی نسبت به عدالت و دقت ارزیابی های مبتنی بر هوش مصنوعی دارند، به ویژه هنگامی که شاخص های عدالت فرآیند و نتایج مورد توجه قرار می گیرند. از سوی دیگر، اگر ابزارهای هوش مصنوعی با چارچوب های شفاف، داده های نماینده و نظارت انسانی مناسب ترکیب شوند، می توانند به ابزارهای قدرتمندی برای افزایش دقت سنجش و کاهش سوگیری های انسانی تبدیل شوند. این مقاله با رویکرد تحلیلی اثر ابزارهای هوش مصنوعی بر دقت و عدالت آموزشی در سنجش یادگیری را تحلیل می کند، چالش های کلیدی را شناسایی می کند و راهکارهایی برای استفاده موثر و عادلانه از این فناوری ها پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، دقت سنجش یادگیری ، عدالت آموزشی ، سوگیری الگوریتمی ، یکپارچگی آکادمیک