هوش مصنوعی و تحول مشاغل سنتی در ایران :فرصتها ،تهدیدها و الزامات آموزش

این مقاله به بررسی تاثیر فناوری هوش مصنوعی بر تحول مشاغل سنتی در ایران با تمرکز بر سه حوزه کشاورزی،بازرگانی و پزشکی می پردازد. با طرح این پرسش اساسی که "هوش مصنوعی چگونه ماهیت، الزامات مهارتی و چشمانداز اشتغال در مشاغل سنتی ایرانی را دگرگون می سازد؟"، نشان می دهد که این فناوری صرفا یک ابزار مکانیزه کننده نیست، بلکه عاملی تحول آفرین است که الگوهای کسب وکار، زنجیره ارزش و رابطه عرضه و تقاضای نیروی کار را بازتعریف می کند. یافته ها حاکی از آن است که هوش مصنوعی از یکسو با خودکارسازی وظایف تکراری، برخی مشاغل فعلی را تهدید می کند و از سوی دیگر با ایجاد فرصت های جدید و ارتقای بهره وری، زمینه ساز ظهور مشاغل نوین و تکمیل کننده مشاغل موجود است. این گذار، نیازمند بازنگری اساسی در نظام آموزشی، به ویژه در مقطع متوسطه، برای تجهیز نسل آینده به سواد دیجیتال، مهارت های تحلیلی و توانایی یادگیری مادام العمر است. مقاله با تحلیل پیشینه نظری و تجربی، در نهایت چارچوبی سیاستی برای بهره گیری حداکثری از فرصت ها و کاهش تهدیدهای این تحول ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تحول شغلی ، مشاغل سنتی ایران ، آموزش دوره دوم متوسطه ، آینده اشتغال ، مهارت های آینده