نقش آموزش های فنی و حرفه ای در اشتغال

آموزش های فنی و حرفه ای به عنوان یک راهکار کلیدی برای مقابله با نارسایی های ساختاری بازار کار و کاهش شکاف مهارت ها، در کانون توجه سیاست گذاران آموزشی و اقتصادی قرار گرفته است. این پژوهش با هدف ارزیابی نقش مستقیم و غیرمستقیم برنامه های آموزش فنی و حرفه ای بر نرخ اشتغال، کیفیت مشاغل و کارآفرینی در میان فارغ التحصیلان انجام شده است. با توجه به پیچیدگی های بازار کار مدرن و نیاز روزافزون به نیروی کار ماهر و منعطف، سیستم های آموزشی سنتی عموما در پاسخگویی به نیازهای صنایع نوظهور با چالش مواجه هستند؛ لذا، تمرکز بر آموزش هایی که پیوند مستقیمی با نیازهای بخش واقعی اقتصاد دارند، امری حیاتی تلقی می شود. این مطالعه با اتکا به داده های پیمایشی و تحلیل رگرسیون بر روی نمونه ای از فارغ التحصیلان مراکز فنی و حرفه ای در بازه زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳، به بررسی اثر متغیرهایی مانند سطح مهارت کسب شده، میزان به روز بودن تجهیزات کارگاهی و ارتباط با کارفرمایان بر موفقیت شغلی می پردازد. نتایج اولیه حاکی از آن است که نه تنها گذراندن دوره های فنی و حرفه ای، بلکه کیفیت اجرای این دوره ها که شامل کارآموزی عملی و به روزرسانی مداوم سرفصل ها با مشورت صنعت باشد، تاثیر معناداری بر کاهش زمان بیکاری و افزایش سطح درآمد دارد. همچنین، این پژوهش به نقش تسهیل گری آموزش های فنی و حرفه ای در ترویج فرهنگ کارآفرینی به عنوان جایگزینی برای اشتغال سنتی می پردازد. این یافته ها تلویحا بر ضرورت بازنگری در نحوه بودجه بندی و نظارت بر کیفیت این نهادهای آموزشی تاکید دارد تا اطمینان حاصل شود که سرمایه گذاری های انجام شده به طور مستقیم به توسعه سرمایه انسانی مورد نیاز اقتصاد منجر می شوند.

کلیدواژه ها:

آموزش فنی و حرفه ای ، اشتغال پذیری ، شکاف مهارت ها ، کارآفرینی ، توسعه نیروی کار.