جایگاه قصه در آموزش مهارت های اجتماعی

مهارت های اجتماعی از جمله توانایی های حیاتی برای تعامل موثر کودکان و نوجوانان در محیط های آموزشی و اجتماعی محسوب می شوند. این مهارت ها شامل همکاری، همدلی، حل مسئله، مدیریت هیجانات و ارتباط موثر هستند و نقش مهمی در رشد فردی و جمعی دارند. با توجه به اهمیت این مهارت ها، آموزش آن ها به شیوه های جذاب و اثرگذار، یکی از اولویت های نظام های آموزشی است. قصه گویی به عنوان یکی از روش های قدیمی و کارآمد آموزش، امکان یادگیری غیرمستقیم و تجربه موقعیت های اجتماعی را برای کودکان فراهم می آورد. پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه قصه در آموزش مهارت های اجتماعی، مبانی نظری و پیشینه تحقیق در این حوزه را تحلیل کرده و اثرات قصه گویی بر توانایی های اجتماعی دانش آموزان را مورد بررسی قرار داده است. نتایج نشان می دهد که قصه گویی موجب تقویت مهارت های همدلی، ارتباط موثر، همکاری و حل مسئله می شود و انگیزه و مشارکت فعال کودکان را در فعالیت های کلاسی افزایش می دهد. همچنین قصه ها نقش مهمی در آموزش ارزش ها و هنجارهای اجتماعی و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه دارند. یافته های این پژوهش اهمیت برنامه ریزی هدفمند، انتخاب داستان های مناسب و ایجاد فرصت های مشارکت فعال دانش آموزان را در استفاده از قصه به عنوان ابزار آموزشی و تربیتی برجسته می کند. در مجموع، قصه گویی می تواند به عنوان یک راهبرد علمی و کاربردی برای توسعه مهارت های اجتماعی و تربیت اجتماعی پایدار کودکان و نوجوانان به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، مهارت های اجتماعی ، همدلی ، همکاری ، آموزش غیرمستقیم